Default Settings

Καζαβία

2012-02-06T17:47:00.004+02:00

"Ο καινουριος καζαμίας για το 2012. 120σελίδες, χιλι0μετρικές αποστάσεις, εορτολόγιο, τα τηλέφωνα όλων των νοσοκομείων, αστρολογικές προβλέψεις για όλα τα ζωβια.. Ενώ εφημεριδοπώλες και περιπτερα τον πουλάνε 3 ή 3,5€, εγω κυριες και κύριοι, τον δίνω 1,5€. Δε ζητιανευω, οικογενειαρχης με δυο παιδια ειμαι και ανεργος. Τσελεμεντές και οι χρυσές συνταγές της Τάδε Μαγείρογλου, στον κόσμο οι καλύτερες, τις δινω 3€. Δε ζητιανεύω, κυρίες και κύριοι, καλή χρονια να έχετε, με υγεία για σας και για μενα"

Ναι, αντιλαμβάνομαι παρα πολύ καλά την κατάσταση αυτού του ανθρώπου, αλλά πόσο ευκολο ειναι να βγάλεις το μεροκάματο, βρε άνθρωπέ μου, σ'ένα λεωφορείο που ειναι πέρα του δέοντως γεμάτο; Που για να βγάλεις το πορτοφόλι σου, πρέπει πρώτα να βρείς το 'αλλο χέρι σου -γιατι το ένα κρατά τη βρωμομπρέλα-το οποίο (άλλο χέρι σου) σχεδονχουφτώνει τον κώλο του πισινού ή/και διπλανού σου; Που -άντε και το βρήκες- για να ανοίξεις την τσάντα σου, θα πρέπει να αδειασει το λεωφορειο κατα 1/20, αν εχεις σκοπό να ψαχουλέψεις εκει μέσα στο χάος για το έρμο πορτοφόλι; Που -άντε κι έχεις αλιευσει το πολυπόθητο 1,5€-για να συναντηθούμε οι δυο μας θα πρέπει να αδειασει το λεωφορείο κατα ένα επιπλέον έκτο;

Σκατά, skata, οLa ScαΤά.

Μαιρη XmaZzzzzZ

2011-12-12T18:29:00.001+02:00

2011-12-01T22:51:00.003+02:00

for we are creatures of the wind

Σαββατοβραδο Κυριακη απόγευμα

2011-11-13T19:34:00.002+02:00

Πρωτοδιάβασα το ρεφραιν του σε sms το 1998.

Πρωτη φορά ακουσα το τραγουδι σημερα. Θυμηθηκα αυτο το μηνυμα συνειδητοποιώντας οτι ειναι τραγουδι.

Που.

5x10

2011-10-02T22:29:00.007+03:00

A game

A book
A serieZ

A movie

A song

It's the time of the season
Where love runs high
In this time give it to me easy
And let me try with pleasured hands
Take you in the sun to promise land
Show you everyone
It's the time for the season of loving
What's your name
Who's your daddy
Is he rich like me
Has he taken any time
To show you what you need to live
Tell it to me slowly
Tell you what I really want to know
It's the time for the season of loving
What's your name
Who's your daddy
Is he rich like me
Has he taken any time
To show you what you need to live
Tell it to me slowly
Tell you what I really want to know
It's the time for the season of loving

thank you for smoking ? ? ?

2011-09-13T22:28:00.006+03:00

Νομιζω η χειροτερη "ακαπνη" βδομάδα μου -μεχρι σημερα- ήταν η προηγουμενη. Ψιλοαυθαιρετα το μετράω, βασει της συχνότητας της επιθυμιας για τσιγαρο, που ηταν εντονότερη την προηγουμενη βδομάδα σε συγκριση με τους 8 μηνες απο τη μερα που το ΄κοψα. Λυσσαξα να παρω μια τζουρα. Δε μ' αφηνανε, όμως. Ξυπνησα την Κυριακή κατα τις 3 το ξημερωμα, ηρθα στο σαλονι και χωρις δισταγμό άναψα ενα μαρλμπορο:
Ενιωσα σαν να τρωω αποτσιγαρα, εντονη ζαλάζα-μαστούρα και πνιξιμο. Στη δευτερη τζούρα επιβεβαιωσα τα συμπτώματα, αναφώνησα ένα "ΠαναΖζζζζία μου, αήδιασα" και επέστρεψα στον ύπνο μου με περισσότερες πιθανότητες να μην το ξαναρχίσω. Εχει πλάκα, όμως, να παρατηρεις την ανθρώπινη, κοινότοπη, δική σου συμπεριφορά: Με το που ζορίζουν λίγο παραπάνω τα πράγματα, χτυπάνε συναγερμοι και σειρήνες Achtung (baby).

Paraphrasis

2011-07-22T20:55:00.002+03:00

"Greece, man...What a shithole!"

Embarrassment

2011-07-04T23:00:00.003+03:00

Τις προάλλες, όταν εξιστορουσα στην προϊσταμένη μου το πάθημά μου στο νησι, συνειδητοποίησα out loud οτι συχνά πυκνά προσπαθώ βιαστικά να εξομολογηθώ κάτι για το οποίο ντρεπομαι παρα παρα πολύ, σε μια προσπάθεια να ξορκίσω, αυτό καθαυτό αλλά και τη ντροπή που το συνοδεύει.

19042011_24042011

2011-05-09T22:58:00.005+03:00

Το πόστ κανονικά ξεκινούσε με την Divanyolu Caddesi προκειμενου να συνδεθει με τον Can Atilla, αλλά μεσολάβησε μία σκέψη που μου θυμισε τους Apoptygma Berzerk και συνεκδοχικά το Eclipse, με απώτερο στόχο να εχω μια ρεβελέησον: λαχανιαζω λιγότερο απο τότε που εκοψα το τσιγάρο, γιεah!

>>>...>>>

2011-04-10T19:55:00.003+03:00

εκο and the bunnymen

2011-03-12T11:11:00.002+02:00

http://www.parapraxis.gr/ante/g/

ohchristmaztree

2010-12-14T22:03:00.001+02:00

2010-11-14T09:40:00.001+02:00

Feeling Good in my Shoez

Simplicity

2010-10-18T22:26:00.002+03:00

Θέλω να γράψω ενα μΠοστ που να δικαιολογεί τον τίτλο και -απλούστατα- Nothing comes in mind.

Στις 26 Οκτωβρίου τα ξαναλέμε.

Misconception Νο1+2+3

2010-10-05T17:16:00.007+03:00

Έχω ορισμένες πεποιθήσεις, απ΄όταν θυμάμαι τον εαυτό μου, + ή -, τις οποίες ούτε να δικαιολογήσω εχω καταφέρει αλλά ούτε και να αντικρουσω με επιχειρήματα. Ξέρω οτι ειναι αφόρητα γενικόλογες και απολυτες, αλλά, όταν συναντώ πχ κάποιον που φέρει μουστάκι, πάντα μου βγάζει καλοσύνη. Ή, γυναίκα με λευκή επιδερμίδα, κόκκινη απόχρωση μαλλιών και γαμψή μύτη, ειναι ξινοτάτη κουτσομπόλα. 'Η, όποιος δεν -τουλάστιχον- ανθυπομειδιά με τη είναι αΖχετοΖ - τουλάστιχον. Πόθεν και γιατί, άγνωστα. Αστήριχτες, παρόλ' αυτα πρώτες εντυπώσεις και εδραιωμένες πεποιθήσεις.

Μάγισσα

2010-09-25T21:14:00.005+03:00

Πέρσυ, αγόρασα απο το σ/μ μια πανάσχημη μάγισσα, γριά και ντυμένη σα ρακοσυλλέκτρια, κατευθείαν στο πνεύμα του χαλοουήν. Εχει εναν αισθητηρα και όταν αντιλαμβάνεται κίνηση, η μάγισσα γελάει σατανικά. Σε κανέναν δεν αρεσε αυτή η μάγισσα και μου έλεγαν να την ξεφορτωθώ. Εγώ, απλώς τη μετακινούσα. Η αλήθεια ειναι οτι κάθε φορά, μετακινείται εγγυτερα στην εξοδο, η καημενούλα. Η τελευταία θέση της ειναι ακριβώς αριστερά της εξώθυρας, ανάμεσα στο μικρό κενό μεταξύ του τοιχου και της βιβλιοθήκης.
Πιο έξω δε γίνεται. Τιε προάλλες, αργά αργά τη νύχτα, ξύπνησα απο τα γέλια της μάγισσας. Δηλαδή, στην πόρτα. Κρατώντας το χερούλι.
Αποφάσισα να την κρατήσω, τέλος. Αυτή δε μ' αφησε να φύγω.

Η

2010-09-12T13:47:00.002+03:00

ροπή στο κοινότοπο ειναι συμφυτη του ανθρώπου.
Νομίζω.

Γαμιούνται

2010-09-09T16:44:00.004+03:00

οι πουΤάνιες.

(χωροταξικόν:) Κι εκεί ψηλα, πουΤάνια θα τα κάνωωω

(αφοριστικόν:) Once πουΤάνια, always πουΤάνια.

(οπαδικόν:) ΠουΤάνιας γιοι (συμπληρώνεται αναλόγως).

(σχολιαστικόν:) Θέλει η πουΤάνια να κρυφτεί κλπ.

(οπαδικότατον, αφοριστικότατον:)Κάθε πατέρας (συμπληρώνεται αναλόγως) έχει πουΤάνια κόρη.

(αντιαμερικάνικον:)Κάθε λαγός κωλό(συμπληρώνεται αναλόγως) έχει πουΤάνια μάνα έχει πατέρα ναυτικό, γιαγιά αμερικάνα.

Παρακαλώ όπως συμπληρώσατε τον ως άνω κατάλογο με συνθΛηματα που είτε δε θυμάμαι, είτε ειμαι πολύ αθώα κι αγνοώ.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Βιαλογος ναμπερ του

2010-09-03T15:34:00.001+03:00

-Αν δεν εχω ληξιπρόθεσμη οφειλή και εξοφλήσω τώρα, γίνεται διακανονισμός σα να σας χρωστούσα;
-...!...

Επέστρεφε ή επίστρεφε;

2010-08-26T18:17:00.000+03:00

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με --
όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,
κ' επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα·
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,
κ' αισθάνονται τα χέρια σαν ν' αγγίζουν πάλι.
Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται....

Επιστρεφω.

Βιαλογος

2010-07-20T20:20:00.003+03:00

-Καλά, τουαλέτες για τον κόσμο δεν έχετε;
-Ε..βασικά..ΌΧΙ.
-Ναι, αλλά κι εμείς τι να κάνουμε;
-...(Εδώ βρήκατε να ερθετε να τα κάνετε;)...
-Ακου να σου πω, κοπέλα μου, εμένα που με βλέπεις, με αφησε αναπηρη ο γιατρός που μου εκανε την εγχείρηση και τώρα δεν ενεργούμαι καθόλου.Μ!

14072010

2010-07-15T20:00:00.004+03:00

Ο ηχος ηταν στούντιο, τέ λος!

At a Loss

2010-07-12T18:03:00.000+03:00

Λυπάμαι πολύ για την απώλειά σου, φιλε ...

the bluez

2010-05-11T20:25:00.001+03:00

όταν έχω τι μαύρες μου, τα κάνω αόρατα.

ΧΗ.ΜΑ

2010-05-09T23:27:00.003+03:00

Σήμερα βρεθηκα σε μια συμπαθέστατη ταβερνα της οποίας το όνομα προκυπτει απο τις ιδιότητες των ιδιοκτητών της: Χημικός και Μαθηματικός. Φαντάζομαι μια ανάλογη συμπραξη μεταξύ ενός Τραπεζικού, ενός Βενζινοπώλη και ενός Λιμενικου, θα έφερνε σε δύσκολη θέση πολύ κόζμο.

Αυτός ο λαός ειναι για τον πόυτσο

2010-05-06T08:57:00.003+03:00

Αυτή η χώρα ειναι για τον πουτσο.

Οι δεξιοι για τον πούτσο. Οι αριστεροί για τον πούτσο. Οι δημόσιοι για τον πούτσο. Οι ιδιωτικοί για τον πούτσο. Οι πολιτικοί για τον πούτσο. Οι καλλιτέχνες για τον πούτσο. Οι δάσκαλοι για τον πούτσο. Οι μαθητές (θα γίνουν για) τον πούτσο. Η (εκφυλισμένη) δημοκρατία για τον πούτσο. Εγώ, εσύ, ο παρα πέρα, για τον πούτσο. Μαλάκα, ε μαλάκα άνθρωπε. Εδώ ο κόσμος καίγεται και ο μαλάκας μιλάει για τη μείωση του τουρισμού, μή και δε γεμίσουν τα ξενοδοχεία της Μυκόνου. Ρε να μην πατήσει άνθρωπος, μαλάκα, ε μαλάκα. Ρε να μη σωθει το μπουρδέλο απο την καταστροφή. Ποια καταστροφή, δηλαδή, που αν την ήξερα, θα την επέφερα απο μόνη μου. Ολα τα άλλα μου φαίνονται τόσο αυτονόητα που δεν.

Kyriaki twn Vaiwn

2010-03-28T14:20:00.003+03:00

Θα πέσουνε κεφάλια

environmental causes

2010-03-26T08:51:00.004+02:00

Όταν βιώνεις τον πανικό επι οχταώρου, δύσκολα διατηρεις την ψυχραιμία σου.

Δηλαδή, δεν τη διατηρείς καθόλου:

Yγ. Ζήτω ο εναγκαλιζμός της φαιοτόκου.

:::--=--:::

2010-03-14T12:06:00.005+02:00

Ο μέσος όρος ειναι υψηλότερος απ΄ό,τι όλοι νομίζουμε.

Σίγουρα πράγματα.

jot down

2010-03-10T00:54:00.002+02:00

ρεαλισμός
κυνισμός
μηδενισμός
αφορισμός

όλοι ειναι/ειμαστε ζώα.

Τι εκ των άνω είναι;

Φακες

2010-03-06T16:36:00.002+02:00

Όταν δεν ξερεις τι να φτιάξεις, βράσε φακές. Ναι. Ειναι ευκολες, νόστιμες, γρήγορες και χορταστικές. Για να μη μιλήσω για την υψηλή τους διατροφική αξία. Συνδυάζονται άριστα με lay's στο φουρνο, Plain, φέτα, ρέγκε και τζαΖ. Σερβίρονται σε πιάτο με βάθος. χλιαρές προς ζεστες, μην τσουρουφλίσετε και κανέναν. Κι αν τις φας νωρίς, πας το βράδυ มวยไทย. Αλλιώς κάτσε σπίτι σου και ξεχάσου μ' ένα άρλεκιν. Ούτε λόου βγαίνει, ούτε κροσέ, ούτε σκοινακι.

MiZery Luvz Company

2010-02-27T10:41:00.002+02:00

Rob: Did I listen to pop music because I was miserable? Or was I miserable because I listened to pop music?, high fidelity.

Με αφορμή το τελευταίο 12μηνο και την ατάκα του Ρομπ, αναλογίζομαι ό,τι προηγήθηκε αυτού (όχι του Ρομπ, αλλά του τελευταίου 12μηνου) και ταυτόχρονα τι συνεπικούρησε ώστε ο προηγούμενος χρόνος να ειναι απο τους υγιέστερους των ν μου χρόνων;

1. Η αρση της αναβλητικότητάς μου;

2. Η διευθέτηση μεσοβέζικων καταστάσεων;

3. Η ανακωχή με;

4. Η απομάκρυνση από;

Γιατι βλέποντας τον εαυτό μου διαρκών με απώλειες, δεν εχει απωλέσει κάτι ανεπανόρθωτο, ουτε καν πίσω πήγε. Αυτό, εν ολίγοις που θέλω να καταλάβω, ειναι αν η μιζέρια μας ειναι αποκλειστικά δική μας ευθυνη και επιλογή ή αν ειναι απο εκείνες τις συνιστώσες τις (και) εξωγενως προσδιοριζόμενες, απο τους άλλους. απο το περιβάλλον, από τη συγκατοίκηση κλπ κλπ. Διοτι τότε το πράγμα αλλάζει.

Ειναι εγγενης η ροπή προς τη μιζέρια; Ειναι επίκτητη; Ορμέφυτη σιγουρα ειναι! Και ποιο πράγμα τη τροφοδοτει; Τα κόμπλεξ μας; Οι ανασφάλειες; Η βολή; Η δειλία; (και) Οι άλλοι; Και σε ποια ποσοστά; 47% κόμπεξ, 24% ανασφάλεια, 15% βολή, 11% δειλία και 3% άλλοι;

Και επιπλέον, αν η μιζέρια ειναι και λιγάκι εγγενής, επηρεζει τις επιλογές μας στο ολόκληρο; δηλαδή όμοιος ομοίω αεί πελάζει;

Αυτά.

un chien analucia

2010-02-13T09:32:00.003+02:00

debaser (n.)

1.a person who lowers the quality or character or value

LieZ

2010-02-07T12:34:00.006+02:00

Η επιλογη ψεματος εναντι αληθειας προφυλάσσει εμένα ή τον άλλο;

Εμένα απο το να ακούσω κάτι στενάχωρο ή τον άλλο απο το να εκθέσει τη ντροπή του και την έλλειψη του; Γιατι δεν ειναι και το ευκολότερο πράγμα του κόσμου να αποδεικνύεσαι λίγοτερος.

απο πού εφορμάται τέλος πάντων αυτή η επιλογή; Απο το ότι ντρεπομαστε για λογαριασμό μας (ειλικρινές) ή απο το αισθημα προστασίας του άλλου (άλλοθι);

Ποσώς με απασχολεί η διανομή ρόλων, κουβέντα να γίνεται

2010-01-31T11:47:00.001+02:00

I'm easy like a Sunday morning.

Φυτινη

2010-01-19T22:20:00.003+02:00

Μπροστά σ'ενα σαιξπηρικό δίλημμα, το τρίλημμα φαντάζει βουνό, σε αντιθεση με την τρίλιζα που μοιάζει πεδιαδα.

Εορταστικόν#2

2009-12-23T19:39:00.000+02:00

3

2009-12-13T08:57:00.002+02:00

1,2

qed.
Ο αγαπημένος μου ήρωας, είναι ο Μπαμπάς μου.
Ο σημαντικότερος άνθρωπός μου, είναι ο Μπαμπάς μου.
Ο καλύτερος άντρας της ζωής μου, είναι ο Μπαμπάς μου.
Η μόνη επωδός μου, είναι ο Μπαμπάς μου.
Πρεπει να είναι ο μοναδικός άνθρωπος που έχω καθ' ολοκληρίαν δεχτεί κι αποδεχτεί τα ελαττώματά του, τα στραβά του, τα κολλήματά του κι όλα αυτά αποκομμένα απο τη συγγενεια που μας ενώνει. Πιθανόν, είναι το μοναδικό πλάσμα για το οποίο δε θα δίσταζα να δώσω το άπαν σύμπαν προκειμένου.
Με τον Μπαμπά μου, έχουμε περάσει διάφορες φάσεις, οι οποίες, βλέποντάς τες απο απόσταση, μοιάζουν με εναν απόλυτα φυσιο-λογικό και συνεκτικό συλλογισμό, ο οποίος μας έχει οδηγήσει -ορθολογικότατα- στη σχέση που έχουμε τώρα.
Ηταν απών, ενεκα η "θάλασσα πικροθάλασσα γιατί κλπ", μετά μου ηταν ξενος, μετα φοβιστικός, μετά ξεκινησε μια εντονα διαλεκτική σχέση, μετά συνεννοήσιμος, μετά εντονη Αντιδραση και Διαφωνία, μετά Διαλεκτικη πάλι, μετά σεβασμός, καπάκι θαυμασμός, ακόμη πιο καπάκι Αγάπη, μετά Αδυναμία, μετά Μονομανία :).
Τώρα.

Οι αντιθέσεις μας ειναι θεμελιώδεις, οι ομοιότητές μας κεφαλαιώδεις. Vice versa.

Κοιμόμαστε με τον ίδιο τρόπο, ζηλεύουμε με τον ίδιο τρόπο, εκδηλώνουμε τη ζήλεια με τον ίδιο τρόπο, αλλά αυτόν πια τον καταλαβαίνουμε. Στραβοκοιτάμε με τον ίδιο τρόπο, πινουμε με άλλον, μουτρώνουμε με τον ίδιο, ειμαστε παρόμοια ελιτιστές, μονο εγώ ίσως πιο έκδηλα, ειναι το ίδιο διακριτικος όπως εγώ, κάνουμε πολλά αλλά για λίγους, αν ήταν γυνάικα, δε θα ηταν εγώ, αν ημουν άντρας, θα ημουν εκείνος, μπαμπά γιατι πηγες και παντρεύτηκες αυτή τη κοντούλα τη μαμά μου;;;;

Hit Rock

2009-11-05T19:04:00.006+02:00

BautumN

Ω πόσο σας μισώ απαίσια σκυλάδικα!

2009-11-04T16:44:00.011+02:00

Why this (μεχρι και το βιδεο αρνούμαι να ανεβάσω!!) when That?:

this,when That?

this, when That?

this, when T h a t?????

This (jesus christ), WhenThat?

why thiiiiis when, oh, when, γαμω τη πουτάνα μου μέσα γαμώ:

Δηλαδη, θα φάω τα μαλλιά μου!

this, (ριχτε ντομάτες, έκανα πολύ κόπο να το βρω), when

Anything else when That:

οκ, έχω αρχίσει και τα παίρνω στο κρανίο, που ο κάθε μαλάκας και η κάθε μαλάκω βγάζει τον νταλκά του με τα γαμωτράγουδα και θελει επιπλέον να μας πείσει οτι ο νταλκάς Οφείλει να ειναι κακόγουστος! Γίδια.

Personal Records

2009-11-02T21:57:00.011+02:00

3 ώρες ασταμάτητα στο τηλέφωνο.
1 βδομάδα με ηλιόσπορο και μπύρες, πολλές μπύρες.
60 ώρες άυπνη.
σαρδέλες με λουκάνικα γαλοπούλας και σοκολατάκια. ταυτόχρονα. μετα.
750ml ρακή σε 1/2 ώρα.
3 πακέτα τσιγάρα σε λιγότερο απο 24 ώρες.
Θεσσ/νίκη - Αθήνα - Θεσσ/νίκη - Αθήνα σε 48 ώρες.
8 μισόλιτρες σε 3 ώρες (ήμανε νέα τότενεζ).
14ωρος ύπνος.
10ωρη τηλεθέαση της extended verZion Lotr.
3 μέρες παραμονής εντός χωρίς να μιλήσω σε ψυχη ζώσα.
μια ολόκληρη εξεταστική βλέποντας τηλεόραση απο την ώρα που ξυπνουσα (16:00μμ) εως την ώρα που κοιμόμουν (04:πμ).
7 βιβλία σε ένα πενθήμερο.
έκλεισα 9+ μηνες χωρις τηλεόραση, χουρέη!

@

2009-11-02T00:40:00.012+02:00

Στιχομυθία

2009-10-29T20:09:00.002+02:00

-Πρέπει να κόψω το αλκοόλ και να το ρίξω στα ναρκωτικά.

-Κι εγω. Πρεπει να κόψω τα ναρκωτικά και να το ρίξω στο αλκοόλ.

Η ζωή είναι μια μελέτη πάνω στην ειρωνεία

2009-10-28T19:57:00.008+02:00

Ειρωνεια είναι ο Χ να ζηλεύει τον Ψ, με τον οποίο Ψ, εσύ, ο Α, κάθεσαι και αναλύεις και ανησυχείς (για) τον Χ.
Ειρωνεία είναι ο Χ να ενοχλείται με τους αγαπημένους Ψ,Δ,Κ, ενώ he serves two masters.
Ειρωνεία ειναι ο Φ πρώην να έρχεται απο μακριά για να σε προσέξει, να σε ταϊσει, να σε πάει βόλτα, να σε βάλει για ύπνο, να σε ακούσει να μιλάς για τον exX και να μην έχει κάνει τίποτε απο όλα αυτά_ταυτόχρονα_και_σε_αυτη_την_ένταση_ενόσω νυν.
Ειρωνεία είναι να πίνεις μπαφους στον καναπέ σου με τον άνθρωπο που σε οδήγησε στον παραλογισμό και λίγο έλειψε να μαζευεις απο το πεζοδρόμιο, μετά απο παρολίγον ελεύθερη πτώση.
Ειρωνεία είναι οτι για κάθε παρόν έχει συνεπικουρήσει ένα άσχημο παρελθον που έχει μετατραπεί στο καλύτερο μέλλον.
Ειρωνεία είναι να "χανεις" έναν και να κερδίζεις ν+1, με ν>2.
Ειρωνεία είναι να απλώς διεκπεραιώνεις το δυσάρεστο και να επιβεβαιώνεις με συγκίνηση το ευ ζην σου.
Ειρωνεία είναι να εισαι μόνος σου και να μη σου λείπει τίποτε.
Ειρωνεία ειναι να έχεις περάσει τα 3 απο τα 5 στάδια του "πένθους" πρωθύστερα.
Ειρωνεία ειναι να χαλαει το κινητό ακριβώς τη στιγμή που πρέπει σωποδήποτε να κάνεις το ΓΑΜΗΜΕΝΟ το τηλεφώνημα.
Ειρωνεία είναι να ζητάς απο τον Χ το β και ο Γ να σε παρακαλάει γι' αυτό.
Ειρωνεια ειναι η ασύμπτωτη χρονικότητα.
Ειρωνεία είναι να ξέρεις ποιο ειναι το αγαπημένο σου τραγούδι και να μην έχεις βρει άνθρωπο να το δωρίσεις.
Ειρωνεία ειναι η αποδοση δικαιου ενώ ευχεσαι το ακριβώς αντίθετο.
Ειρωνεία είναι να πηγαινεις πίσω ενώ μπορείς το μπροστά.
Ειρωνεία ειναι.

Προς επίρρωσιν:

Want some water?
No, I think I'm okay.
Rainshine.
I don't care how sick you say it's gonna get,
My big ass bubble has not busted yet.
Because I feel,
I feel fine, I feel fine.
Yes I feel,
I feel fine, I feel fine.
Yes I feel, I feel fine, I feel fine.
Yes I feel, I feel fine.
New time again, dis a new time again,
For de time now, de dodge a man him come through and then,
Me no want no war, me say between no man,
'Cause this hear time dodge a no work for satan.
Lord have mercy,
Lord have his mercy.
Lord have mercy,
Lord have his mercy.
You know what?
I've got nothing to complain about.
My breath is bad,
But my beer is stout.
So take my hand and let us jump about,
'Cause we got nothing to complain about.
The sky is grey,
I think it's gonna rain.
But that's okay,
'Cause hell, I like the rain.
So join me here in this here refrain,
And shut your shit,
And don't complain.
What?
'Cause we got nothing to complain about,
And you got nothing to complain about.
So c'mon,
It ain't that difficult to figure out,
That we've got nothing to complain about.
So c'mon.
A man a shot upon him, life through the dark,
When you check it out, it's a natural fact,
Jah jah have good judgement when you do all you want,
And if...
You can speak of babylon while you're around me,
'Cause every single little thing I see astounds me.
Rainshine...
Inna this time, me no fight 'gainst no man,
Me no want no man come try to test dodge,
'Cause when you check it out and go upon one mission,
And God and the Father and me inspiration.
Me test upon a mission and a one-way plan,
Me no want no man try disrespect me fashion,
'Cause when you check it out and put inspiration,
And that is how a you go reach Mount Zion.
I feel magical, mystical, motherful, logistical.
Lord have his mercy.
Magical, mystical, motherful, logistical,
Magical, mystical,
Magical,
Magical, mystical.
Look around,
Look around,
Look around,
On the ground,
On the ground,
There's a finger on my blister.

Αλύχτισμα

2009-10-27T15:51:00.001+02:00

Tιμωρείται

το παράνομο

barking.

Ζήτω η 28η Οκτωβριου!

2009-10-26T18:08:00.009+02:00

και λίγο πριν.

Αυτό ταύτο το 4ημερο απαρτίζεται από επετείουζ:
25/10-->αν δεν μεσολαβούσε η 23η και η 24η, θα σημαινε 4μηνη σΚέση.

26/10-->διττη επέτειος, η μια συμπληρώνει 2 χρόνια γνωριμίας με ... στη ... ενώ η άλλη, 5 σε μια παρουσίαση.

28/10-->η υποφαινόμενη συμπληρώνει το τριακοστό πρώτο έτος της ηλικίας της, κι ακόμη τίποτε δεν έχει μάθει. Επιπλέον, θα συμπλήρωνε 2 χρόνια σχέσης με ...

Μούτζωτα, δηλαδή. Το συμπέρασμα των διττών επετείων ειναι οτι μου έμειναν οι καλύτεροι φίλοι που θα μπορούσε να φανταστεί ο αφάνταστος αναγνωστης, καθώς και οι δυο με περιέθαλψαν ένα διήμερο, που θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί σε κακό και μετατράπηκε σε πλούσιο, χουχουλιάρικο, ζεστό και με εμε΄να στο επίκεντρο του κόσμου τους.

Σας αγαπώ και τους δυο, σας ευχαριστώ και τους δυο, σας έχω πολυ εντός μου, με εξεπληξες όσο καιρό εχει να καταφέρει άνθρωπος, ναι, εσένα λέω που τώρα ταξιδεύεις, να σας χαίρομαι και να με χαίρεστε κι εσείς.

Capture..

2009-10-24T00:36:00.001+03:00

a single tear in a photo.

FeeL liKe DanCing?

2009-10-19T22:42:00.008+03:00

Eternal Recurrence

2009-10-18T19:46:00.004+03:00

Δεν ξερω αν τα πάντα διαγουν την νιτσια αιώνια επιστροφή, ξέρω μόνο οτι αιωνίως επιθυμούμε την επανάληψη της βιωμένης χαρας/ευτυχιας/χαζοχαρουμενοτητας.

Να, τωρα δα, θελω μια επιδτροφη στην 25η Ιουνίου, να μαγειρεύω φαρφάλες με σολωμό, ανοίγοντας ενα μπουκάλι μοσχοφίλερο, γιατι Εγώ δε σπάω τον φελλό, να σερβίρω γεύμα 5 ατόμων σε δυο συνδαιτημόνες, να πέφτουν χαλάζι τα γέλια, ενώ όταν αντίστοιχα κάνει η σιωπή, να γουργουρίζει το στομάχι απο αμηχανία, να ακουω ένα ναι, να αποκρίνομαι δύο όχι.

Αυτό θέλω. Και νογώ το λόγο. Γιατι μάλλον αυτό έχει απομείνει. Η ανάμνηση ενός πράγματος με τις καλύτερες προοπτικές, που δεν προκύπτουν, ως φαίνεται. Ούτε οι προοπτικές, ούτε το πράγμα. Οκ δεν.

Ωραια Κυριακή, πάλι μακαρόνια ειχε το μενού, αλλά και μια λεπτομλερεια που τεινω να ξεχάσω.

Συμπαθω πολύ τους άνδρες, συγχρωτιζομαι καλυτερα μαζί τους, κι αυτοι μαζί μου. Αλλά όταν 3 θηλυκά κοινού προσανατολισμού βρεθούν μαζί, ειναι μια εξαιρετική στιγμή.

Τι έμαθα σήμερα

2009-10-01T22:01:00.002+03:00

Σημερα, λοιπόν, έμαθα πως δειχνω τσιτωμένη τον τελευταίο μήνα.

Απο μια, δυο, τρεις πηγές των οποίων το έγκυρο δε συζητάμε, καθότι τέτοια ταύτιση, ταυτοχρονα, ειναι θεμα, κυρίως εξαιτίας του γεγονότος πως το έχω ψιλοαντιληφθεί κι εγώ, αλλά η μεγαλώνυμη αναβλητικότητά μου (γεια σου εΝτερώνυμον) το θέτει στα μετόπισθεν.

Μόλοντούτο: ===---___---===

Μήλα μου.

2009-09-27T19:53:00.004+03:00

Μόλις τελείωσα ένα μήλο και αίφνης διερωτήθηκα

αν ένα μήλο την ημέρα τον γιατρό τον κάνουν πέρα, τι γίνεται με τα ν μήλα;

δηλαδή, αν φάω δυο μήλα, διώχνω δυο γιατρούς ή τους γιατρούς;

πολύ με μπερδευει η χρήση του οριστικού άρθρου στην παροιμία, καθότι δε μου βγαίνει η συνεκδοχή. Πόσα μήλα είναι ικανη και αναγκαία συνθηκη ώστε να κάνουμε πέρα τους γιατροί; Μήπως τόσα όσες και οι ειδικότητες; Μήπως τόσα όσα και τα όργανα μας; Και αν ειναι έτσι, τι γίνεται για τον άνθρωπο που ειναι μπουζούκι; Πρέπει να φάει ένα επιπλέον απο τον κανονικό;

Ερωτηματα σωρό.

Τραγουδιστικόν

2009-09-21T18:33:00.003+03:00

EveryBody

In search of peace of mind

2009-09-18T23:14:00.002+03:00

or else, mind the gap.

Οι άνθρωποι ειμαστε δειλοί και ατελείς.
Εγωιστές και νάρκισσοι.
Επηρμένοι και ερπετά.
Μικροί και φθηνοί.
Προβλεψιμοι και πονηροί.
Κομπλεξικοί ανασφαλείς, συναισθηματικά πολυπληγικοί, ξεδιάντροπα αλαζονικοί, μοχθηρά σαδιστές και με το δάχτυλο στη σκανδάλη, μπάααααμ! σε κάθε ευκαρία, όχι αναγκαστικά στην πρώτη.

Music will save us aLL.

Πρέπω βέρσους Θέλω

2009-09-15T16:10:00.001+03:00

Σήμερα είχα ένα ψευδοδίλημμα, αυτό.

Πριν απο αυτό, αναρωτηθηκα γιατι έχω ξεχάσει οτι είχα λατρέψει το ασίκικο πουλάκι κι έπρεπε να ακούσω το Γκεβάρα δέκα μέρες συνέχεια, να το αναρτήσω, να σχολιαστεί για να θυμηθώ το δίσκο.

Μετά, με απασχόλησε η ετυμολογία της λέξης μονοπάτι: εκεί που μόνο πατιέται ή εκεί που χωράς μόνος;

Κατόπιν, άνοιξα μια χάινεκεν.

Εν συνεχεία, ζέστανα το αρνάκι με δενδρολίβανο-μέλι-ξυζμα λεμονιού.

Τώρα, λέω να οριοθετησω τη σκέψη μου, στο απόλυτο τίποτε.

Το απόγευμα ίσως πλύνω βρακιά.

04.09.2009-14.09.2009

2009-09-13T17:59:00.004+03:00

Παξίδι στους Ταξούς

2009-08-26T16:56:00.003+03:00

Περι Σαντορίνης ο λόγος, αλλά πάντα ηθελα να πάω στους Παξούς.

Υπότιτλος: Σαντορίνη, η επισφράγιση κάθε σχέσης με φόντο το ηλιοβασίλεμα.

Αν δεν υπάρχει αυτό το φωτογραφικό ντοκουμέντο, δεν υφίσταται σχέση, τέ-λος! Κι αν δε σου κάτσει η σωστή στιγμή που τέλεια συνωμοτούν ο ορίζοντας, τα ανύπαρκτα σύννεφα, o ούριος άνεμος και η μαργαριταρένια οδοντοστοιχία της γκόμενας με το κόκκινο στράπλες φόρεμα και τα ξανθά, ατημέλητα -πιασμένα σε κότσο- μαλλιά μ' ένα απο κείνα τα λαστιχάκια που τυλίγει τη φετα ο τύπος του Πρισουνίκ Μαρινόπουλος, το οποίο έχει επιμελώς κρύψει (η γκόμενα, όχι ο τύπους του κτλ) κάτω απο ένα λουλούδι, τι έλεγα; α, ναι, τέλεια συνωμοτουν όλα αυτά λοιπόν, ώστε να ααπαθανατίσεις το ευτυχ΄ς αυτό γεγονότο και νανοσεκόντ προτού πατήσεις το άνω δεξιά ΜΟ ΝΑ ΔΙ ΚΟ ΚΟΥΜΠΊ -smile, darling -σε σκουντάειο τυχάρπαστος μαλάκας τουρίστας και όλη η εικόνα αντικαθίσταται απο τον όχι και τόσο απολλώνιο κωλο του διπλανού σου. Αρχίζεις μανούρα εκεί ή δεν αρχίζεις; Έτοιμος είσαι αλλά σε προλαβαίνει το γκομενάκι που εν τω μεταξύ έχει ξεκαβαλήσει το μαντράκι πάνω στο οποίο την είχες τοποθετημένη και ακροποδητι έρχεται κοντά σου, σε πιάνει απο το όχι και πολύ γυμνασμένο μπράτσο σου (εμ δεν αρχίζουνε γυμναστήριο μετά το πάσχα και τον οβελία καημένεεε!) και σε επαναφέρει στην τάξη με μια φράση κλειδί: "ΜΗ, Θανάση, είναι ψηφιακή". Η κάμερα, όχι η μπούφλα που θα έσκαγες στον τουρίστα, γιατί εκτός απο αγύμναστος είσαι και λεβεντομαλάκας, όπερ μεθερμηνευόμενον εστι πως έχεις πλείστες όσες ευκαιρίες αποθηκευσης της πολυπόθητης μαλακίας σου στα 18 χιλιάδες γκίγκαΒ της 2009ΜεκανικΜιρακλΟφΔεΓουέστερνΓουόρλντ σου. Μετά πάτε για σουβλάκι,, γιατι Θανλαση μου, η φωτογραφία για σένα είναι εξτρημ σπορ.

Οταν συνέλθω απο την επιστροφη, θα σας πω και για την Οία.

Ιστορία ενός βιβλίου

2009-08-25T23:13:00.002+03:00

14 - 15 Αυγούστου 2006.
Ζέστη. Αθήνα. Μπαλκόνι. Βράδυ. Μόνη.
Εμφραγμα. Φεγγαρι. Μάτια εκεί. Το πρωί. Βιβλια από το Νασιώτη μπύρες Πλάκα πλάκα ειχαν και οι Έλληνες που την έπεφταν στις Ισπανές δυο τραπέζια παρακάτω και εντυπωσιάζονταν στα φτωχά αγγλικά τους με το συνδυασμό βαρελίσιας και λεμονάδας. Μετά. Απόγευμα. Βράδυ. Μπαλκόνι. Ζεστη. Φεγγάρι. Στρογγυλό. Τηλέφωνο. Νησί.
«δεν την παλεύεις, ε;»
«γιατί;»
«γιατί μέχρι εδώ έρχεται ο εφιάλτης της Περσεφόνης.»
Μτά. Ντριν. Παργα.
«έλα, εμείς. Ειναι εδώ και ο... με τον...εσύ γιατί εκεί; Εσύ έπρεπε εδώ τώρα»
«ναι»
«πίνουμε. Σφηνάκια»
«κι εγώ. Όχι σφηνάκια»
Μετά. Κρεβάτι. Σαββατογεννημένη. 3π.μ. σαββατογεννημένη. 4π.μ. σαββατογεννημένη στο πάτωμα. Σβησε φως. 4:10. Άναψε φως. Σαββατογεννημένη ως τις 5:10. Διακοπές απο ΟΛΑ. Θα; Αν. Σιγά. 3 μέρες.
6-7 Αυγούστου 2009.
Σκηνικό απαράλλαχτο. Ζέστη.. Αθήνα. Μπαλκόνι. Βράδυ. Μόνη.
Φεγγάρι. Μάτια εκεί.
Όμως.
Η Σ. κοιμάται . Πριν. Μαλλια βαφτηκαν. Όχι μονα τους. Πιο πριν απο πριν. Μοναστηράκι. Πλάκα. Μπύρες. Κουβέντα. Πεζώ 2 ώς Ομόνοια. Μετά. Σπίτι.
«να πάρω τζην μαζί;»
«θα σκάσεις»
«τα σταράκια, όμως;»
«όχι, σανδάλια και ξυπόλητη.»
Μπαλκόνι. Φεγγάρι. Μάτια Εκεί. Μυαλό Εκείτερα. Σαββατογεννημένη ξανά. Και νυν. Και αεί. Να το πιεις όλο. Μετά. Τηλεφωνο. Φωνή. «έλα να φύγουμε». Αμήν. Αλλά φεγγάρι επόμενο μαζί.

διακοπέζ

2009-08-05T21:40:00.002+03:00

Θελω να διακόψω απο την καθημερινόπιτα.

Τέλος.

Συνήθεια

2009-08-04T20:33:00.008+03:00

Συνηθίζω να λέω πως αυτή, η συνήθεια, είναι μεγάλη πουτάνα. Ό,τι λέμε όμως αποκαλύπτεται ως νόημα αργότερα, στην εμπειρία, επι αποδείξεως.

εξ άλλου, η ερμηνεία ειναι η αντίθεσή μας στην πείρα.

Εγώ ορίζω, εσύ λειτουργείς κι εγώ με καταλαβαίνω στις αντιδράσεις. Και με επανατοποθετώ. Ρωτάς γιατί τα όμορφα τα γράφω, αντι να να εκφέρω. Σου απαντώ, η συνήθεια, το πρώτερο, σε χαράσσει, έστω κι αν του έχεις αφιερώσει τη μισή σου ενέργεια, τη μισή σου ενάργεια, τη μισή σου δύναμη, τη μισή σου δοτικότητα. Σε μεταπλάθει. Επαναπροσδιορίζει τα όριά σου, τα στενεύει, ΔυΣτυΧώς. Και δυστυχώς για μένα, πρωτίστως, διότι αντιλαμβάνομαι, στη νέα εμπειρία, την επιρροή του άλλου, ενώ αντιμετωπίζω Εσένα, που την απευχόμουν τριάντα και χρόνια τώρα τέτοια επιρροη.

Ό,τι αξιζεις εσύ, ειναι μείζον αλλά ό,τι είμαι εγω -και μένει στο συμπαν του ανάλεκτου- ειναι υψίστης σημασιας για μένα να το εκφράζω. Και η μη Εκδήλωση ειναι Ανυπαρξία και Δειλία.

Αλλά μη σταματάς να σπρώχνεις μαλακά.

Ο θεοΖ να σε φΙλάει

2009-08-04T20:30:00.003+03:00

RuinZ

2009-07-29T20:15:00.001+03:00

Τα ωραία ερείπια, δε γίνονται ποτέ μπάζα.

Το ίδιο κι οι ωραίες σχέσεις.

Massive Attack

2009-07-24T15:20:00.007+03:00

"Ανθρωποι Πυγμαίοι-Κατινιτσες".

Ο χαρακτηρισμός ανήκει στη Μαλβίνα (και μη μου πείτε γιατί την προσφωνώ με το μικρό, γνωριζόσαστε; γιατι θ'αρχίσω τα πουστιρλίκια -γεια σου, ετερώνυμο- και ζαλίζομαι τώρα).

Ο άνθρωπος αυτόζ ειναι ο δειλός, ο μικρός, ο τόσος δα, αυτός που δε στέκεται άλκιμος ενώπιον των πράξεων τε και λόγων του, παρα μόνο η ανασφάλεια και ο πασίφανής του φόβος, τον οδηγεί σε ατραπούς κοινότοπες και προβλέψιμες: κρυψινοια, ψεμμα, deceit και δήθεν εγώ. Οκ, έχωμεν κανει ολυμπισμό σε αυτά τα αθλήματα, εργκω, it takes one to know one, όμως κάπου χωμενη βρίσκεται και η τσίπα, αυτή που -μη γελιέστε- ετεροπροσδιορίζεται, εξ αιτίας του Άλλου την αντιλαμβάνεσαι, καθότι δε φημίζεσαι για την αντίληψή σου. Μετριότης, εν ολίγοις.

Τελευταίως δε απαντάται ζεύγος ανθρώπων: (ο)Πυγμαίος και (η)Κατινίτσα.

They deserve each other, το μόνο βέβαιο, αλλά πώς ενεπλάκην in between, με κάνει κι απορώ (ενίοτε κι αποσιγμα). Όμως πια, το αγαπημένο μου κουζινικό εργαλείο δεν είναι η σπάτουλα, αλλά το μαχαίρι. Μαχαίρι. Από τη ρίζα. Εξ άλλου, τα έχουμε ξαναπεί. ΠέφτωΣηκωνομαι, ΠέφτωΣηκώνομαι.

Πάντα, όμως.

Το μυστικό ειναι να ειναι ρεαλιστικό το ύψος στο οποίο έχεις αναληφθεί.

Τάδε έφη ΠρώτοςΑριθμόζ.

Άλλωστε, είσαι πάντα Ludwig, αλλά δε θα γίνεις Beethoven. Ποτέ.

<...>

2009-07-23T01:00:00.001+03:00

-Γιατί γράφεις;

-Για να μην ξεχάσω

I would like to thank the academy

2009-07-21T18:27:00.013+03:00

Ενας πολυ αγαπημένος μου

Άνθρωπος

συχνά μου λέει

-εν αντιθέσει με τις

δικές του ικανότητες -

πως

δεν

ειμαι

καλή

ηθοποιός,

παρότι γνωριζει το απωθημενάκι μου με το θέατρο.

Φανταστικέ μου .....,

σημερα το άξιζα το αγαλματίδιο και θα το δεχόμουν κι όλαζ.

Χα!

This is Moozik for Girls:

A veces

2009-07-21T06:10:00.000+03:00

Μερικές φορές χρειάζεσαι ένα γερό κλάμμα κι ούτε δάκρυ δεν κυλάει.

Δύο

2009-07-19T00:21:00.019+03:00

Όχι άλλο Νταλάρα, Πάριο κι Αλεξίου.

Εσχάτως έλκομαι απο μια αντιθετοαναστροφικότητα, απο μια εθελουσία (προσπαθώ να διαλέξω μεταξύ υπό&παρά)χωρητικότητα και απο μια χαζοχαρουμενότητα.

Eίτε έχω ακροφοβία, είτε υψοφοβία, είτε και τα δύο.
Ψυχαναγκασμούς κανα δυο μπορώ να σκεφτώ (ειμαι σί-γου-ρη πως πρεπει να υπάρχουν τουλάστιχον 7) με κυρίαρχο το άγχος που με καταλαμβάνει σε χώρο με ορθάνοιχτα τα φύλλα της ντουλάπας. Κλείνω τα πάντα όλα αυθωρεί, ίσως και παραχρήμα. (Πάει κόμμα πριν το ίσως;)
Η σιωπή είναι σιωπή, εκτός κι αν το καλοσκεφτείς. Ε;
Εφόσον η ζωή βιώνεται προς τα μπρος αλλά ερμηνεύεται προς τα πίσω, θα είμαι πάντα inadequately σοφή, γαμώτο! Βέβαια, όλα τα σημαντικά γίνονται στον Ενεστώτα, ενώ ο Υπερσυντέλικος έχει παρέλθει. Μολοντούτο, ό,τι ανακαλείς ειναι διαρκώς παρών. Δηλαδή, κρατάς πατημένο το pause, ενώ το Play σου γνέφει Γαμώτο!. Όφουυυυυ, με μπέρδεψα πάλι.
Η σταθερότερη αξία (χαχα!) στη ζωή μου από το 1998 ειναι το The Rise And Fall Of Ziggy Stardust And the Spiders From Mars (γειά σου, κουραμπιέ!). Νυν και αεί.
Όπως η πολλή αμάθεια έτσι και η ισόποση σοφία καταλήγει στην άρνηση. Ε όχι!
Άδοντα, βοώντα, κεκραγότα και λέγοντα. Δηλαδή, ο θεόζ να σε φυλάει!
Ιμερος: Όλοι ξέρουμε – κι όταν γράφω όλοι εννοώ εγώ, μιας κι όλος ο κόσμος ειμαι Εγώ, να μην τα ξαναλέμε, οι υπόλοιποι κόφτε το λαιμό σας- ότι η αλήθεια της επιθυμίας δεν κατοικεί στις εξηγήσεις Της, αλλά στις Εκδηλώσεις Της. Εχω μια μοναδική ικανότητα να την καταθέτω, αν, καθυστεριογραφα κι αφού έχει γινει ο απαραίτητος στρατηγικός έλεγχος. Δηλαδή, μούτζωτα. Για την κλινοπάλη πάλι, θα μιλήσουμε σε έτερο Τοστ, πρώτα ο θεόζ, που δεν το βλέπω. (για δεδηλωμένη άθεη, τονε πάω και τονε φέρνω κάθε 10 αράδες)
Πλέον στα 25 μου..άντε 27..καλά ντε στα 29 μου.
Στα 30+ και το ορΓίζομαι, ξανασυνειδητοποιώ, όχι χωρίς δισταγμούς παραδέχομαι, τη σημασία της αλήθειας, κρατώντας πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου οτι η ειλικρίνεια κατα περίσταση αποδεικνύεται
Υπερτιμημένη
Όπλο
Μόνο κατα δήλωση επιθυμητή.
Γιατί, καλέ μου, θέλει αρχιδια να τη ζητάς, αλλά μεγαλύτερα αρχίδια να την αποδέχεσαι, ακόμη κι όταν δεν ειναι ευλαλη. Επομένως, το δίπτυχο αλήθεια ή ψέμμα καταρρίπτεται και αντ’ αυτού εισάγω νέα βάση: Πόση αλήθεια αντέχεις τη φορά; Τόση να ζητάς. Μόνο όταν μπορέις να διαχειρίζεσαι την πολλαπλότητά της, να την απαιτείς, ειδάλλως ας μιλήσουμε για την απαλλοτρίωση στην ελληνική κοινωνία μεσούσης της τραπεζικής κρίσης.
Rumour has it πως ειμαι σκληρή και ενίοτε, απαράδεκτη. Ετερώνυμον, τι λένε; Δηλαδή, ας καγχασω που ΄χω και καιρό. Γι΄αυτό σου λέω, καλύτερα να μασας κτλ.
Τα πάντα συνδέονται με όλα κι όλα μαζί τυχαία.

Αντίληψη

2009-07-15T20:37:00.006+03:00

Ο Μπόρχες, τα παλιά τα χρόνια (στην παγκόσμια ιστορία της ατιμίας, άραγες;), έγραφε πως καμια φορά οι καλοί αναγνώστες ειναι κύκνοι πολύ πιο μαυροι και πολύ πιο σπάνιοι από τους καλούς συγγραφείς.

Σκατά, δεν ξέρω πώς να συνεχίσω...

Ας το πιάσουμε απο αλλού. Η γνώση ειναι δύναμη. Η άγνοια ευδαιμονία. Η αλήθεια ειναι όπλο.

Χμ...

Επίσης, η αλήθεια βρίσκεται στους sex pistols.

Aπέχω ακομα....

Μετά, το μυαλό αργεί αλλά η αγάπη βιάζεται.

Εκεί που εισαι ήμουνα, εδώ που "ηρθα" δε θα σε φέρω. Jamas.

Ekki-Ekki-Ekki-Ekki-PTANG. Zoom-Boing.

Η σκοτεινη πλευρά της Σεληνης μένει στη σφαιρα του ανομολόγητου και του άρρητου; Ερωτώ.

Ασε, μην απαντας, ξερεις, πάντα ξέρεις.

Συμπέρασμα: Η σουρωτή ειναι μακράν η καλυτερη σόδα έβερΤ!

Ping

2009-07-07T16:42:00.017+03:00

ΕξAπροόπτουΕξAπήνηςExAnteΕξάλλουΕξώκοιλαΕξωφθαλμα

ΕxCathedraΕξωΟιΒάσειςΤουΘανάτουΕξισταμαιΕxpurgation

ΕξΑπαλώνΟνύχωνExAnimoΕxxonValdezΕξηγησηΔεΔώσαμε

ΕξιΕξηΕξιΕξειςΣτοΕξι

ExNihiloNihilFitΕξήρθηνΕξωμότηςΕξώτερο(πυρ)Εξώφτερνο

ExpertoCredeΕξωγήινοςExposure

Ιστορίες του κ.Κόινερ

2009-07-05T23:24:00.003+03:00

Τι κάνετε, ρώτησαν τον κ. Κόινερ, όταν αγαπάτε έναν άνθρωπο;

Κάνω ένα σκίτσο του, αποκρίθηκε ο κ. Κ. και φροντίζω να του μοιάζει.

Ποιό, το σκίτσο;

Οχι, αποκρίθηκε ο κ. Κ, ο άνθρωπος.

Κοινή Υπαιτιοτητι

2009-07-05T18:57:00.003+03:00

Το πολύ συγκεκριμένο Έπος, για το οποίο ουδεις λόγος, εχει την εξης παραδοξότητα.
Απο τη μια, εχει δυο Οδύσσειες, ergo δυο Οδυσσεους.
Απο την άλλη, εις εκ των Οδυσσέων, εχει δημιουργησει την Οδυσσεια του άλλου.
Μεχρι όμως ο ένας να αναγνωρισει στον άλλο τον ορισμό του Οδυσσέα, υπήρξαν η Σκύλλα και η Χαρυβδη. Τις δικές τους συμπληγάδες, να φανταστείτε, τις διέσχισαν με ακόμη πιο ολέθρια αποτελέσματα. Λαιστρυγόνες εκβιαστές, Λωτοφάγοι ψυχροι, και Σειρήνες πικρόχολες, πώπω πόσο πικρόχολες.
Δεν υφίστανται οι ιστορίες τους αυτοτελώς, δεν στέκονται μόνες τους και δεν έχουν νόημα μόνες τους, διοτι έτσι όπως διέδρασαν αυτοί οι δυο κατάφεραν μέσα απο τη Μοναδικότητά τους να γίνουν κοινοί και γραφικοί. Κι όμως επέζησαν, ως προς το σώο των φρένων τους. Επιτυχώς δε, οταν ολοκληρώσουν τη διαδικασία να γίνουν οι άνθρωποι που πραγματικά ειναι, θα ξαναγινουν περηφανοι ο ένας για τον άλλο –vice versa.
Θα ξανασεβαστουν ο ένας τον άλλο-vice versa.
Θα ξαναθαυμάσουν ο ένας τον άλλο και θα αγαπηθούν ουσιοδέστερα απο παλιά. Το λέει εξάλλου και ο Ποιητής, πώς αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι.
Οι άνθρωποι ειμαστε θεσεις στασης και στάθμευσης. Κάποιοι αξιώνονται να γινουν σταθμοί. Νιώθω πιο πλήρης κι έχω μεγαλύτερη επίγνωση για τη ζωή, το σύμπαν και τα ψάρια, γνωρίζοντας πως μου έχει γίνει -παραπάνω απο μια φορά- αυτό το δώρο: Να θέλω να αφήσω κάτι απο τις αποσκευές μου σε σταθμό.

Μου.

(Κτητικόν, πολύ κτητικόν.)

Εγώ Συγγνώμη.

O μυστικός διαιρέτης
Λένε εναν μύθο για τους πρώτους αριθμούς.
Πως κάπου υπάρχει ένας μυστικός διαιρέτης.
Κανείς δεν τον ξέρει, κανείς δεν φαντάζεται ποσο οικείος του είναι.
Ο μυστικός αυτός διαιρέτης δεν διαιρεί.
Είναι εκεί που μυστικά καταλαβαίνεις την ενότητα στη διαίρεση, την
επανασύνθεση της αλήθειας, της πρώτης αλήθειας, εκείνης που δημιουργεί
το ανύπαρκτο και κάνει μυσταγωγική την καθημερινότητα.

<--------====-------->

Σου ευχομαι εναν έρωτα αληθινό, μεγάλο. Ο,τι κι αν συμβεί, με όποιο
πρόσωπο. Η θέση μου, η αληθινή μου θέση στη ζωή σου θα είναι η μη ρητή
αληθεια μας, τοσο προφανής σε εμάς, οσο ανείπωτη και ακατανοητη σε
όλους και ιδίως οσους αγαπάμε.

Θα γραψω γι αυτόν τον διαιρέτη που ενωνει, το μεγαλύτερο μυστικό της ζωής ίσως.

Μονο εσύ θα καταλαβεις το αληθινό νοημα, αν και πολλοι θα μιλήσουν γιαυτό.
Σ αγαπαω.
Η πιο αληθινή ευχή που έχω , είναι να σ αγαπησει κι αυτός ετσι. Γιατι
ξερω τι θα
Φιλι

Ένα

2009-07-05T02:16:00.007+03:00

Η σιωπή ειναι χρυσός, αλλά προτιμώ το ασήμι, καρδιά μου.
Όταν ακούω τον Χατζηγιάννη, ο οργανισμός μου παρουσιάζει εγκαυματα νιοστού βαθμού.
Τα πάντα ειναι θέμα χρόνου.
Βαριέμαι να αποδεικνύω οτι δεν επιδιώκω να πείσω (ουτε καν μπροστά) κανένα για τις αλήθειες μου, μόνο και μόνο επειδή ειναι άλλες. Άλλες ειναι, όχι καλύτερες.
Δεν θα το ξαναπαίξω ντετεκτιβ, cross my heart.
Αρνούμαι πεισματικά να παρακολουθήσω Αγγελόπουλο. Δε θέλω ρε παιδί μου. Πίνω κι έναν μπάφο αμα ειναι .
Όχι άλλο αρρητο, εκτός κι αν μιλάμε (γκντουπ) για το π ή την τετραγωνική ρίζα του 2.
Ζητείται επιλεκτική αμνησία.
“Just because I’m losing doesn’t mean I’m lost”
Περασα πρώιμη ωριμότητα σκέψης και πράξης μεχρι τα 25. Μετά άρχισα να κάνω αυτά που δεν έκανα στα 20.
Δεν μπορώ να βρω ποια πράγματα με χαρακτηρίζουν. Ουτε να τα κατονομάσω, ούτε να τ’ απαριθμήσω. Μόλις εντοπίσω κάτι, γρήγορα θα καταλάβω πως δυνητικά ειμαι και το αντίθετό του. Γι΄αυτο προτιμώ να σκέφτομαι πως ειμαι σαν την ευθεία των πραγματικών αριθμών και το μηδέν υπάρχει ως διακριτικό ανάμεσα στις αντιθέσεις μου.
Σιχαίνομαι τους καυγάδες και δεν μπινελικώνω ποτέ, σε τσακωμούς. Παράδοξο, μιας και ειμαι ιδιαιτέρως αΝΘΗρόστομη.
Η διακριτικότητά μου καταντάει παρεξηγησιμη. Εχω ακούσει πλειστάκις να την ερμηνευουν ως αδιαφορία. Η αδιαφορία μου, δε, ειναι μεγαλώνυμη.
Ειναι πολύ εύκολο σε όποιον με γνωρίζει λιγάκι να αντιληφθεί αμέσως την αλλαγή στη διάθεσή μου. Σπανιως την παραδέχομαι, σπανίως θα μου πάρει ο άλλος κουβέντα εκείνη τη στιγμή, αλλά σε ευθετο χρόνο τα ξερνάω όλα, χωρις απωθημένα.
Τυπικά ενοχικός άνθρωπος, πρέπει να το δουλέψω αυτό.
Εχω κουμπάκια. Διακόπτες, για την ακρίβεια. Εχω και τεράστια υπομονή. Τα όριά της δεν ξερω, δεν έχω βάλει. Και γι’αυτό δεν καταλαβαινω τι περιθώρια εξάντλησης έχουν απομεινει, παρά μόνο μεθεόρτια, όταν έχει γυρίσει ο διακόπτης. Απότομα. Χωρις να το έχω επιδιώξει. Απλώς κατεβαίνει.
Η μόνη αλήθεια στις ζωές των ανθρώπων, ειναι ο Έρωτας. Σε κάνει άτρωτο και τρωτό ταυτόχρονα, την ιδια στιγμή, μαζί. Η επόμενη, τα παιδιά τους.
Σπανια ζητάω. Οτιδήποτε. Θελω να θέλουν να μου δινουν. Στο παροιμιώδες «ή όλα ή ό,τι μας δώσουν», διαγράφω πλέον τις διαζευξεις και κρατάω τη λέξη που απομένει: όλα.
Παλιά ημουν σαν τον ghost dog, ήθελα να περναω απαρατηρητη, να μη με ξέρει κανείς. Τώρα δεν ξερω αν εξακολουθώ να ειμαι ετσι.
Περιφρουρώ σαν κόρη οφθαλμού την ιδιωτικότητά μου κι αυτους που επιλέγω να μπουν στη ζωή μου. Τους προστατεύω πάντα.
Αγαπάω ελάχιστους ανθρώπους, αλλά έχω πολλή αγάπη γι’ αυτούς.
‘Εχω υπάρξει αγοραφοβική, αντικοινωνική, επηρμένη, σνομπ, ειρων, σκωπτικη, σκύλα, με αποψη επι παντός του επιστητού, απότομη, εριστική και όλα αυτά του κερατά. Εξακολουθώ, ελεγχόμενα όμως, πλήρη συνειδήσει. Μονο αποψη δεν έχω πια για όλα, παρά μονο για όσα ξέρω. {δηλαδή τα πάντα :) :)}
Μεγάλωσα με την προσδοκία των άλλων οτι μπορώ να κάνω τα πάντα και οτι ειμαι πολυ δυνατή. Οταν ανακαλύπτω πως δεν, το πλήγμα που δέχομαι μου κάθεται τόσο βαριά που χρειάζομαι βαρέλια σόδας για να το χωνέψω. Σηκώνομαι πάντα όμως.
Αμφιθυμία, δυσθυμία, βαρυθυμία, ευθυμία, επιθυμία, εκθυμία, κυκλοθυμία. Όλα τα εις -θυμια.
Σιχαίνομαι τις δευτερες σκέψεις και θυμώνω πολύ με τον εαυτο μου, όταν το κάνω. Θελω να μη σκέφτομαι πως αυτό που ακουω απο τον άλλο μπορεί να έχει και δευτερο επίπεδο. Θελω απλά τα πράγματα, καθαρά, μου αρκεί η δική μου πολυπλοκότητα.
Νομιζω η μεγαλύτερή μου επιθυμια ειναι επιλέξει εκείνος που θα έχω επιλέξει να με καταστήσει βιβλίο ανοιχτό και tabula rasa την ιδια στιγμή. Να με ξαναγράψει. Αφοσίωση.
Δεν μπορώ να ακούω γραμματικά λάθη. Ντρεπομαι πολυ όταν κάνω, δε με ενοχλεί να με διορθωνουν, όμως αισθάνομαι πού άσχημα, οταν αντιληφθώ την ανεπάρκεια μου.
Λατρευω τη μοναχικοτητα αλλά ομολογώ πως αρκετά συχνά με μελαγχολεί η μοναξια. Μπορώ να κάνω πράγματα μόνη μου, κάνω πράγματα μόνη μου, αλλά προτιμώ μαζί.
Ειμαι πολυ αγκαλιάκιας. Πολύ όμως. Απορώ με τους ανθρώπους που αντιπαθουν τις ψαυσεις. Ειναι δυναμόν; ΧωρίςΨαυσειςΩχριώ.
Δεν ειμαι κουλτουριάρα. Τελος! (ειμαι κινημα απο μόνη μου!)
Οταν ειμαι καλά, νιωθω ατρωτη. Μπορώ να αντιμετωπίσω το οτιδήποτε.
Δε συγκινούμαι ευκολα, όταν συμβαινει όμως ειναι ζωοποιο.
Δεν κολακεύω ποτέ, δεν κολακεύομαι.
Θυμωνω με τον εαυτό μου, όταν δεν υπερασπιζομαι κάποιον που αδικείται κατάφωρα, κάποιον που πέφτει θυμα κακοποίησης, λεκτικής ή σωματικής.
Ειμαι περισσοτερο αυστηρή μαζί μου απο όσο νομίζουν οι άλλοι, και φυσικά πολύ λιγότερο με τους άλλους. Θελω να πιστευω αρχικά στην καλή του προαίρεση. Εξάλλου, δεν αποδεικνύει κανείς την αθωότητα, αλλά την ενοχη.
Αποβάλλω τις δυσάρεστες καταστάσεις και συμβάντα με χαρακτηριστικα αργούς ρυθμούς. Τα ξεσπάω με δόσεις, πράγμα που σημαίνει πως καθυστερώ στο να συμβιβάζομαι και να αποδέχομαι τις πληγές μου ως συμβεβηκότα, αποκομμένα απο συναισθηματική ένταση.

Thursday's Child

2009-06-28T17:28:00.011+03:00

Ο Αρανίτσης λέει οτι η αμηχανία είναι μια μορφή ανειλικρίνειας.

Ο Καρούζος, πως άλλο θηλυκό μυαλό άλλο γυναικεία νόηση.

O Camus, πως η καρδιά του ανθρώπου έχει μια περίεργη τάση να ονομάζει μοιρα εκείνο μοναχά που τη συντρίβει. Κάπου αλλου, πως οι θλιμμένοι έχουν δυο λόγους 'υπαρξης, αγνοούν ή ελπίζουν.

Ο Φιοντορ, έχει νωρίτερα αποφανθεί, οι άνθρωποι ειναι δυστυχισμένοι γιατί αγνοούν οτι ειναι ευτυχισμένοι.

Ο Μπέκετ, Χρόνος και Πόνος και Δήθεν Εαυτός.

O Πεσσόα, Ζω, δηλαδή είμαι άλλος, ενώ κάπου παρακάτω σε παρηγορεί πως "ακόμη και στη σήψη γίνεται ζύμωση".

Ο Dr Spock, trust Yourself. You Know more than you think you do.

Ο Λειβαδίτης, πως η καλυτερη ιστορία είναι πάντα αυτή που κλαις.

Ο Cummings,

Darling

is that you &
i are more than you
& i(be

e It’s we.

Εγώ, κατακλύωντας, λέω πως η λέξη frustration δεν εχει ακριβή μετάφραση στα ελληνικά.

Nαι.

<===---_---===>

But just like a cat she landed on her feet.

2009-06-26T19:58:00.008+03:00

Oλημερίς οργιάζουν στο κεφάλι μου εκκωφαντικά και χωρις ρυθμό ντραμς, φασαρία δηλαδηζ..

αλλά

στο

μπαινει κιθάρα

Παρασκευή γαρ.

Bo(ϊ)δieζ

2009-06-24T17:00:00.010+03:00

Πόσα κιλά μαλάκας είναι ο έλληνας; Άσε μην απαντάς, μοναΧικέ μου αναγνώστη, ξέρω. Χρόνια τώρα.

Δηλαδή, βρε γίδι, σε τρώει η προέλευση των πτωμάτων, κενολογείς για το σεβασμό (ή μη) στο ανθρώπινο σώμα, ενώ δείχνεις με τον πιο εξώφθαλμο τρόπο την ασέβειά σου στο ζώντα γείτονα, συνάδελφο, οδηγό, πεζό, φίλο, γκόμενα, γκόμενα, μάνα, παιδί, πατέρα;

'Η μήπως νομίζεις οτι πεθαίνουμε με αξιοπρέπεια; Άκου, νουμερο, με αξιοπρέπεια ζεις. Τέλος. Υποκειμενικά μετρήσιμο μέγεθος, αλλά σημαίνον ειναι μόνο για τη ζωή. Σημαινόμενο δε, ειναι η ζωή, κοιτα να δεις τώρα (αλλά αυτή είναι άλλη κουβέντα).

Δηλαδή τί; Και τι έγινε που εκτίθεται ο θάνατος; Μονοσήμαντος είναι, χωρίς εκπλήξεις, τίποτε άγνωστο δεν υπάρχει σε αυτό. Ψοφάς και σε τρώνε τα σκουλίκια. Αυτό κι αν ειναι σεβαΖμόΖ στην ανθρώπινη φύση. Διάβαζα κάπου την απόλυτη παπαριά, οτι δηλαδή, κατι τέτοιο σε εξοικειώνει με τη φρίκη. Πάψτε να βλέπετετε τη μοναδική αλήθεια της ζωής σας, δηλαδή τον αναπότρεπτο θάνατο ως φρίκη κι αποδεχτείτε την ως το μοναδικό βέβαιο -και αναλλοίωτο στο χρόνο-γεγονός. Memento Mori.

Βαριέμαι να καταγράψω τις εντυπώσεις μου απο την έκθεση, εξάλλου περισσότερο ενεή με αφηνουν οι αντιδράσεις προς αυτήν παρά το έκθεμα με τον καρκίνο στο μαστό ή το ιερό οστό. Ακόμη περισσότερο βαριέμαι την κουβέντα για το αν πρόκειται για Τέχνη ή Ζεχνη. Λες και η τέχνη είναι θεώρημα που οριζεται απο οποιαδήποτε επιστήμη. Για άλλη μια φορά, η κουβέντα αφορά την ανθρώπινη Βββλακεία η οποία παντού προβάλλει συνωμοσιολαγνεία, που εν προκειμένω βάλλεται κατά μιας "πτωματολαγνείας". Το διαβάσαμε κι αυτό. Ας βγάλουμε έξω τις λαγνείες μας να τις μετρήσουμε. Ε μα!

Τα Νυχια της πσυχής

2009-06-23T22:17:00.007+03:00

Η αλήθεια ειναι (έλεος, τι κοινότοπη εναρξη!) πως πολύς λόγος εχει γίνει για αυτά τα μύχια της ψυχής, όλοι για αυτά μιλάνε, όλοι γι'αυτά διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους, "λένε οι ψυχολόγοι κι οι φίλοι μου οι λόγιοι", όλοι έχουν μύχια, όλοι έχουν ψυχή, αλλά

κανείς

ποτέ

ειλικρινά, οπόταν.

Απο δω και μπρός ας μιλάμε για τα Νύχια της, αρκεί να ειναι πιο καλόγουστα απο τα παραπάνω. Ορίστε μας!

Και επειδή όλα τα παραπάνω δεν ειναι απόδειξη πως το παρόν ειναι ένα σοβαρό βλογ, ειναι το παρακάτω:

κλικ